do strony glownej

Powinieneś Wiedzieć

Świat bez
kleszczy, pcheł, wszołów
i innych pasożytów.

KLESZCZE

kleszcz jpgKlescze są pasożytami żywiącymi się krwią swoich ofiar (ludzi i zwierząt). Żyją w lasach, parkach, na łąkach. Oczekując na swoje ofiary na liściach niskich krzewów, bądź wysokich traw, są praktycznie niewidoczne.

kleszcz jpgPrzyczepiają się najchętniej w miejscach, gdzie skóra jest szczególnie delikatna (uszy, głowa, pachwiny). Następnie przebijają skórę i zaczynają ssać krew. Pijąc krew, kleszcze powiększają się nawet 200 krotnie. A w miejscu ich przyczepienia rozwija się stan zapalny prowadzący często do ropnego zakażenia skóry.

Kleszcze mogą również przenosić wiele groźnych, często śmiertelnych dla ludzi i zwierząt chorób, takich jak:

kleszcz jpg Pamiętaj, że kleszcze atakują wszędzie, nawet w miejskim parku lub na działce wokół
Twojego domu!

Piroplazmoza

PCHŁY

Każdy pies i kot jest stale narażony na zakażenie pchłami. Pchły bytują głównie na zwierzętach lecz w cyklu rozwojowym składają jaja poza swoim żywicielem - w środowisku jego przebywania tj, np. w Twoim domu, gdzie znajdą kryjówkę w dywanach, wykładzinach czy pod meblami czekając na “sezon grzewczy”. Włączenie ogrzewania w okresie zimowym powoduje ożywienie ukrytych pcheł.

Aby przetrwać i rozmnażać się, pchły muszą jednak żywić się krwią zwierząt. Ssąc krew stają się jednocześnie przyczyną problemów zdrowotnych:
- Wywołując Alergiczne Pchle Zapalenie Skóry (APZS).
-Przenosząc tasiemce (dipilidium) u ludzi, psów i kotów.
- Doprowadzając u młodych zwierząt do znacznej utraty krwi i anemii.

Alergiczne Pchle Zapalenie Skóry (APZS)

Objawy: silny świąd, zmiany zapalne skóry, wypadanie włosów, uszkodzenia skóry i wtórne zakażenia bakteryjne, będące efektem silnego drapania i gryzienia.
Zasadą leczenia jest natychmiastowa eliminacja pcheł (uniemożliwienie pchłom ukaszenia i tym samym wprowadzenia sliny do organizmu zwierzęcia).

WSZOŁY

Żywią się obumarłymi komórkami skóry i sierścią zwierzęcia, na którym pasożytują, a nawet mogą ssać jego krew.
Osobniki dorosłe, jak i jaja pasożytów, widoczne są nieuzbrojonym okiem na powierzchni okrywy włosowej. Jaja przywierają do włosów natomiast dorosłe owady pełzają po powierzchni skóry, przyczyniając się do jej silnego podrażnienia. Sierść długa i gęsta stanowi idealne siedlisko dla tych pasożytów. Wszystkie koty i psy podatne są na ich inwazję

My, Psy i Robaki

robak jpg ZOOM
Pasożyty układu pokarmowego - czyli robaki obłe (glisty) i płaskie (tasiemce) bytują w jelitach żywiciela ostatecznego, tzn. tego, w którego organizmie mogą się rozmnażać. Wytwarzają jaja, które wydalane z kałem rozpoczynają cykl rozwojowy nowego robaka. Glisty obywają się bez żywiciela pośredniego, nowy żywiciel ostateczny zaraża się przez zjedzenie jaja zdolnego do dalszego rozwoju w jego organizmie (tzw. jaja inwazyjnego) lub larwy inwazyjnej. Tasiemce natomiast w swoich kolejnych cyklach rozwojowych atakują jednego lub kilku żywicieli pośrednich. W takich tkankach osiągają postać wągra. Dopiero wtedy są gotowe do inwazji na żywiciela ostatecznego. Warto w tym miejscu dodać, że glisty i tasiemce chętnie bytują również w jelitach ludzkich, chociaż dla niektórych gatunków człowiek jest żywicielem nieswoistym (pasożyt nie rozwija się do postaci dojrzałej). Pasożyty przewodu pokarmowego mogą dostać się do organizmu różnymi drogami. Najprostrzą i najczęstrzą z nich jest zjedzenie jaj inwazyjnych (glisty, włosogłówki) lub larw inwazyjnych (tęgoryjce). W jaki sposób? Pies, nawet prowadzony na smyczy, dotyka wszystkiego, co wydziela zapach bedący dla niego informacją o otoczeniu. Tak może się zetknąć z kałem zarażonym jajami lub larwami inwazyjnymi, nawet w miejscach pozornie “czystych”. Pies może także zjeść żywiciela pośredniego - np. pchłę. Inną drogą zarażenia jest zdrowy naskórek, przez który larwy tęgoryjców wnikają do tkanek wewnętrznych zwierzęcia. Inwazja przez skórę grozi też człowiekowi - przy zetknieciu się z zanieczyszconymi piaskownicami, na wilgotnych i zacionionych brzegach kąpielisk, łąkach, trawnikach itp. Nie ma skutecznej metody, by pies, a za jego pośrednictwem człowiek, uniknął zarażenia pasożytami przewodu pokarmowego. Jest to swego rodzaju loteria, czy zwierzę zetknie się z jajami bądź larwami inwazyjnymi, czy nie. Jedynym sposobem zapobiegania skutkom zarażenia jest systematyczne odrobaczanie psa.



[Rozmiar: 1210 bajtów]
XHTML, CSS. chiros.pl 2005. Zbudował - jggrzes@op.pl
IE 6.0, Opera 7.5 - 8, Mozilla, Firefox. Linux.
1024x768